Φροντίζω για την ανακύκλωση στην αυλή του σχολείου μου

Επιστολή  των μαθητών της Δ τάξης στον αντιδήμαρχο  ύστερα από διαπίστωση πως δεν υπάρχουν κάδοι ανακύκλωσης στην αυλή του Σχολείου μας

Ευχαριστούμε για την άμεση και γρήγορη τοποθέτηση κάδων ανακύκλωσης!!

Όνειρα, πόνοι, τάματα από το ομώνυμο βιβλίο του Κώστα Διαμαντίδη.

Αφήγηση (μετάφραση):

Ει παιδιά μου!

ακούτε αυτή την λύρα...

 ναι...εσείς μοναχά την ακούτε...

αλλά εγώ την λύρα ακούω και μέσα από τη φωνή της να ξέρετε τι θαυμαστά πράγματα βλέπω...

Ει ρίζα μου!

εσείς αυτά καμιά φορά δεν τα είδατε,

κι ότι κι αν σας πω τίποτε από αυτά δεν θα καταλάβετε....

Ει θεέ μου!

αυτά τα παιδιά  μου εδώ γεννήθηκαν....

Ας έχουν την ευχή μου.

Εδώ ας μεγαλώσουν και εδώ ας θαφτούν.

Εμάς που βρήκε η κατάρα σε αυτά ευλογία να γίνει......

Ο χαλασμός που χάλασε τα δικά μας τα θεμέλια

ο τελευταίος να είναι....

Ει πουλάκια μου!

Εμάς που γεννηθήκαμε και ζήσαμε σε εκείνα τα αγιασμένα τα χώματα,

όπου αφήσαμε αλειτούργητους τους τάφους των πεθαμένων μας

και κλειδωμένα και  χαλασμένα τα σπίτια και τις εκκλησίες μας,

εμάς εκείνα τα χώματα μας καλούν.

Εδώ ζούμε και ο  νους μας και συλλογισμός μας και η ψυχή μας

τις παλιές τις φωλιές γυρεύουνε...

τις χαλασμένες τις φωλιές....

ει πουλάκια μου!

μεγάλη ευχή σας δίνω:

η φωλιά που θα χτίσετε ποτέ να μην χαλάσει...

Ει θεε μου!

Μια ψυχή σου χρωστάω...

σε παρακαλώ....

παρε την!

ποιος ξερει...

ίσως πετάξει και πάει κι αναπαυτεί  εκεί από όπου ήρθε......

Όνειρα, πόνοι, τάματα από το ομώνυμο βιβλίο του Κώστα Διαμαντίδη. 

Συγκλονιστική αφήγηση: Κώστας Διαμαντίδης.

Λύρα, τραγούδι: Φίκος Καλιφατίδης.
Στίχοι: Χρήστος Αντωνιάδης

 Ελεύθερη μετάφραση αφήγησης: Thalassa-Κaradeniz

Από τον Πόντο στην αυλή του Σχολείου μας

    Εκδήλωση έγινε σήμερα στο σχολείο μας για να τιμήσουμε τους ΄Έλληνες του Πόντου. Η δράση μας είχε συμβολικό χαρακτήρα. Φυτέψαμε ένα δέντρο όχι όμως ένα οποιοδήποτε δέντρο αλλά το Ροδάφνον, το δέντρο του Πόντου.
    Αφού διαβάσαμε αποσπάσματα από το βιβλίο του Κώστα Διαμαντίδη  "Το Ροδάφνον" και το ομώνυμο ποίημά του, θεωρήσαμε πως η συμβολική μεταφορά του Ροδάφνον στο Σχολείο μας μέσω του κυρίου Διαμαντίδη θα ζωντανέψει το όραμα του για ένα καλύτερο κόσμο. Ένα κόσμο όπου οι δρόμοι θα είναι ανοιχτοί για να μεταφέρονται ελεύθερα τόσο τα δέντρα αλλά κυρίως οι ζωές. 'Ένα κόσμο που δε θα υπάρξουν ποτέ ξανά γενοκτονίες.
  Με το δέντρο αυτό ο Πόντος θα ζει στην αυλή του 8ου Δημοτικού Σχολείου Πτολεμαΐδας και στις καρδιές όλων μας!
   Ευχαριστούμε πολύ τον συγγραφέα Κώστα Διαμαντίδη, τον Σύλλογο Ποντίων  Πτολεμαΐδας. την σχολική σύμβουλο Ελένη Μπαμπίλα, τον συνάδελφο Στέλιο Μαρασλίδη, τους μαθητές Αναστασία Τσακυργιανίδου ( νταούλι), Δημήτρη Τσερμεκίδη (λύρα), την φίλη Τάνια Σαχινίδου για την συμβολή τους στην εκδήλωση.

Από τον Πόντο στην αυλή του Σχολείου μας by Slidely Slideshow

Η 5η Βασική Αρχή των Δικαιωμάτων των Παιδιών

Με ευχάριστο και συμβολικό τρόπο τα παιδιά ευαισθητοποιούνται στις έννοιες του ρατσισμού και της ξενοφοβίας και μαθαίνουν ότι το διαφορετικό δεν απειλεί, αλλά εμπλουτίζει τη ζωή μας .
Ένα τρίγωνο στη χώρα των κύκλων

Στη ζυμαροχώρα

Την Πατρίδα μ΄ έχασα

Στίχοι: Χρήστος Αντωνιάδης
Μουσική: Κώστας Σιαμίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αχιλλέας Βασιλειάδης & Γιάννης Κουρτίδης ( Ντουέτο )


Την πατρίδαμ' έχασα,
άκλαψα και πόνεσα.
Λύουμαι κι'αρόθυμο, όι-όι
ν' ανασπάλω κι' επορώ.

Ρεφραίν:
Μίαν κι' άλλο ΄σην ζωή μ'
σο πεγάδι μ' σην αυλή μ'.
Νέροπον ας έπινα, όι-όι
και τ' ομμάτα μ' έπλυνα.

Τά ταφία μ' έχασα
ντ' έθαψα κι' ενέσπαλα.
Τ' εμετέρτς αναστορώ, όι-όι
και ΄ς σο ψυόπο μ' κουβαλώ.

Ρεφραίν...

Εκκλησίας έρημα,
μοναστήρα ακάντηλα,
πόρτας και παράθυρα, όι-όι
επέμναν ακρόνυχτα.

• Την Πατρίδα μ' έχασα

Μπάλα με χίλια χρώματα

Το ρωμαϊκό κράτος

Το ρωμαϊκό κράτος

View more presentations or Upload your own.

Το ρωμαϊκό κράτος

View more presentations or Upload your own.